Stacja Rusinowo Wąskotorowe

Historia stacji Rusinowo Wąskotorowe sięga roku 1899, kiedy to wpłynęło pismo do władz Rejencji w Gdańsku o zezwolenie na budowę i eksploatację kolei z Rusinowa przez Marezę, Gniew do Walkich Walichnowych z odgałęzieniami: z Marezy do Kwidzyna, z Małej Pastwy do Gurcza, z Korzeniewa do Portu na Wiśle i z Gniewu do Cukrowni Gniew. Ciekawostką był prom kolejowy kursujący pomiędzy Pastwą a Gniewem. Umożliwiał on przemieszczanie taboru kolei wąskotorowej pomiędzy lewym a prawym brzegiem Wisły. Kolej ta od początku przeznaczona była do przewozów pasażerskich i towarowych.  Wożono nią buraki cukrowe, zwierzęta rzeźne, ziemniaki, węgiel, nawozy oraz podróżnych. Po pierwszej wojnie światowej sieć kwidzynskiej wąskotorówki została podzielona pomiędzy Polskę, a Niemcy. Po stronie polskiej linie tej kolei w większości rozebrano, a pozostawioną część przekazano Cukrowni Pelplin. Po stronie niemieckiej kolej kwidzynska działała nadal. Po drugiej wojnie światowej cała sieć tej wąskotorówki znalazła się w polskiej administracji. Ruch pociągów przywrócono w 1946 roku. Istniały nawet plany połączenia jej z Gdańską Koleją Wąskotorową, ale pomysłu tego nigdy nie zrealizowano. Pod koniec lat 50. wyraźnie spadły przewozy. Już wtedy rozważano likwidację tej kolei. Rozwijający się dynamicznie transport autobusowy (PKS) doprowadził do zmniejszenia liczby pociągów pasażerskich. Zaczął być również ograniczany ruch towarowy, gdyż większość ładunków przejętych zostało przez transport samochodowy. Ostatecznie w roku 1985 podjęto decyzję o zamknięciu Kwidzynskiej Kolei Dojazdowej, a w roku 1989 rozebrano ją.

Pomysł budowy modelu nowej stacji wynikał z planów rozbudowy wąskotorowej nitki Polskiej Makiety Modułowej. Wybór padł na Rusinowo, gdyż była to nieduża stacja końcowa z kilkoma torami, pięcioma rozjazdami oraz lokomotywownią. Zachowane plany i mapy wskazały, że możliwe jest jej odtworzenie w skali 1:87 bez żadnych skrótów i uproszczeń.
Makieta stacji w Rusinowie była budowana przez 6 lat. Odwzorowano na niej przełom epok modelarskich IIIc/IVa. Model składa się z trzech segmentów tworzących moduł zgodny ze standardami PMM-u.  Układ torowy tworzą: jeden tor główny zasadniczy, jeden tor główny dodatkowy i dwa tory boczne. Od toru głównego dodatkowego odgałęzia się tor do lokomotywowni. Zastosowano materiał torowy firmy Tilligoraz rozjazdy wykonane ręcznie na zamówienie i zakupione u modelarza – ich twórcy. Na makiecie odwzorowane zostały obiekty budowlane: budynek stacyjny (wykonany na podstawie oryginalnych planów znalezionych na internetowym forum dawnego Malborka), budynek jednostanowiskowej lokomotywowni, budynek toalet, budynek mieszkalny oraz place ładunkowe. Przy budynku mieszkalnym odtworzono zabudowania gospodarcze z gołębnikiem. Wszystkie budynki kolejowe autor makiety wykonał własnoręcznie, wykorzystując głównie karton i płytki z tworzywa sztucznego firmy Auhagen. W widocznych pomieszczeniach mają one odwzorowane wnętrza i są oświetlone. Zieleń niska została wykonana metodą elektrotrawosadzenia z wykorzystaniem materiałów firm Heki i Mininatur, zaś zieleń średnia – z produktów firmy Heki o nazwie Creativ oraz z wyhodowanej własnym sumptem komosy, oklejonej imitacją listowia produkcji firmy Anita Decor. Duże drzewa liściaste wykonano z drutu, a zieleń, którą zostały pokryte – to półprodukty firmy Mininatur. Drzewa owocowe zostały zakupione w firmie MBR.

Na makiecie prezentowany jest ruchów pociągów pasażerskich i towarowych. Po przyjeździe na stację od pociągu odczepiony zostaje parowóz, który udaje się na obrządzanie i wodowanie. W przypadku przyjazdu lokomotywy spalinowej objeżdża ona skład i dołącza się do pociągu z drugiego końca. Gdy na stację przybędzie pociąg towarowy, to po „oblocie” wagonów przez lokomotywę wykonywana jest praca manewrowa związana z obsługą ładowni. Na koniec parowóz zjeżdża na obrządzanie i do budynku lokomotywowni. Lokomotywownia posiada ruchome drzwi, a ustawiony przed nią żuraw wodny – ma ruchome ramię.

Makieta została wykonana w tak zwanej formie prezentacyjnej, co oznacza, że posiada ona tło i fryz z oświetleniem. Jest to forma stosowana podczas prezentacji modelu na wystawach dla publiczności. W przypadku włączenia jej do większego układu makiety modułowej prezentuje się ją bez tła i fryzu. Znormalizowany przekrój przejściowy umożliwia połączenie jej z dowolną makietą wykonaną według standardów PMM H0.

Premiera makiety stacji Rusinowo miała miejsce podczas międzynarodowej wystawy makiet kolejowych Modeltrein Expo On traXS! w holenderskim Utrechcie, w marcu 2019 r.

Autorem makiety jest Sebastian Marszał.

Opublikowany w H0e

One thought on “Stacja Rusinowo Wąskotorowe

  1. Pingback: buy viagra

Możliwość komentowania jest wyłączona.